هدف: امروزه صنعت روبه رشد گردشگری با ظهور تکنولوژی های نوین تغییرات شگرفی را تجربه می کند. واقعیت مجازی، یکی از تکنولوژی های برخاسته از ICT این قابلیت را دارد که برای گردشگران بالقوه تجربه بسیار تعاملی ای را رقم زند و آنها را به بازدید واقعی از مقاصد در آینده ترغیب کند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیرهای تکنولوژی واقعیت مجازی بر نیات رفتاری گردشگران و تصویر مقصد گردشگری اجرا شده است. روش: نمونه این پژوهش، 267 نفر بازدیدکننده از سه جاذبه گردشگری استان خوزستان، از طریق فیلم های 360 درجه واقعیت مجازی است. به منظور جمع آوری داده های پژوهش، از پرسش نامه آنلاین و روش نمونه گیری در دسترس استفاده شد. پایایی و روایی سازه های پژوهش با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ و میانگین واریانس استخراجی به تایید رسید. فرضیه های پژوهش نیز به کمک نرم افزار اسمارت پی ال اس3 بررسی شدند. یافته ها: نتایج پژوهش نشان می دهد که متغیرهای حس حضور و تجربه زیبایی شناسی بر رضایت از واقعیت مجازی به طور مثبت و معنادار موثر است، رضایت از واقعیت مجازی بر درگیری رفتاری تاثیر مثبت و معنادار می گذارد و درگیری رفتاری نیز بر قصد بازدید از مقصد، قصد توصیه شفاهی و تصویر مقصد تاثیر مثبت و معنادار دارد. نتیجه گیری: بر اساس نتایج این پژوهش، تکنولوژی واقعیت مجازی تاثیر مثبتی بر رفتار گردشگران و تصویر مقصد دارد. نتایج این پژوهش می تواند برای مدیران و بازاریاب های مقاصد گردشگری و همچنین ارایه دهندگان خدمات برنامه های واقعیت مجازی مفید واقع شود. این تکنولوژی، ابزاری مفیدی برای بازاریابی و برندسازی مقاصد است و می تواند گردشگران را به بازدید حقیقی از مقصد در آینده ترغیب کند.

هدف پژوهش حاضر، ارائه نوعی الگوی کاربردی برای بازاریابی چندحسی در برندسازی مقصد گردشگری است. روش پژوهش مطالعه حاضر، پیمایشی تحلیلی است. جامعه آماری آن را تمام گردشگران (ایرانی خارجی) تهران به تعداد 10000 نفر شکل داده است که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی و به کمک فرمول نمونه گیری لوی و لمشو (1381)، حجم کل نمونه 407 نفر محاسبه شد، اما در نهایت 394 نفر در تحقیق مشارکت کردند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه تدوین شده بر اساس مدل مفهومی و متغیرهای تحقیق است. نتایج به دست آمده از تاثیر بازاریابی چندحسی بر برندسازی مقصد گردشگری با ضریب تاثیر 0.813 حکایت دارد که با توجه به نمره تی در سطح 0.05 معنادار است. همچنین مقدار R2 برابر با 0.661 به دست آمد، به این معنا که 66.1 درصد از تغییرات برندسازی مقصد گردشگری مربوط به بازاریابی چندحسی بوده و باقی مانده تغییرات به سایر متغیرها مربوط می شود. به نظر می رسد گردشگری و بازاریابی گردشگری به خلق تجربه دلپذیری برای مشتری از مقصد ارتباط دارد و ساختن این تجربه از طریق بازاریابی چندحسی امکان پذیر است.

پژوهش حاضر با هدف طراحی و اعتبارسنجی الگوی بازاریابی مقصد گردشگری مبتنی بر فنّاوری های الکترونیک نوین انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، بنیادی و از نظر شیوۀ گردآوری داده ها پژوهشی توصیفی (غیرآزمایشی) است که با روش پیمایش مقطعی انجام شد. برای نیل به هدف از طرح پژوهش آمیختۀ اکتشافی استفاده شد. جامعۀ مشارکت کنندگان بخش کیفی شامل نخبگان صنعت گردشگری است که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و پس از 24 مصاحبه، اشباع نظری به دست آمد. جامعۀ آماری بخشی کمّی شامل گردشگران جزیرۀ کیش است که حجم نمونه با فرمول کوکران 384 نفر برآورد شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها در بخش کیفی، از روش تحلیل مضمون با نرم افزار MaxQDA استفاده شد. در بخش کمّی نیز از روش حداقل مربعات جزئی در نرم افزار Smart PLS و SPSS استفاده شد. براساس یافته های پژوهش، مشخص شد شرایط سیاسی ـ اقتصادی، حمایت و پشتیبانی حکومتی و شرایط فرهنگی ـ اجتماعی بر فنّاوری های الکترونیکی نوین و تحول دیجیتال تأثیر می گذارند. این عوامل بر روساخت ها و زیرساخت های گردشگری و توانمندسازی تأسیسات گردشگری اثر گذاشته و به آگاهی از برند مقصد، مدیریت تجربۀ گردشگران و بازاریابی چندحسی منجر می شوند. ازطریق بهبود آگاهی از برند مقصد، مدیریت تجربه گردشگران و بازاریابی چندحسی در نهایت دستیابی به بازاریابی مقصدهای گردشگری میسر می شود.